To Cogito ergo sum συλλογάται λέφτερα και στο ηλεκτρονικό περιοδικό Ατέχνως.
Πνευματικά δικαιώματα δεν υπάρχουν. Οι ιδέες πρέπει να κυκλοφορούν ελεύθερα. Άρα, η αντιγραφή επιτρέπεται.

Η γλώσσα κόκκαλα τσακίζει

(...) ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα κι ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό κι ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η δικαιοσύνη και ο νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί το σύννεφο που περνάει, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά αν γίνεται μέρα και με τα μάτια ανοιχτά. Και τελικά, για να ολοκληρωθούν οι ιδιωτικοποιήσεις, ας ιδιωτικοποιηθούν και τα κράτη, παραδίδοντας για κάποιο χρονικό διάστημα την εκμετάλλευσή τους σε ιδιωτικές εταιρείες, που θα λειτουργούν σε καθεστώς διεθνούς ανταγωνισμού. Εκεί βρίσκεται η σωτηρία τού κόσμου...

Και τώρα, ας ιδιωτικοποιηθεί επίσης και η πουτάνα που τους γέννησε όλους.


[Ζοζέ Σαραμάγκου, "Τετράδια του Λαντσαρότε - Ημερολόγιο ΙΙΙ, 1993-1995" - Μετάφραση από τα πορτογαλικά: Cogito ergo sum]

28 Ιουλίου 2016

Φοροδιαφυγή με την ευλογία του νόμου (ΙΙ)

Λέγαμε χτες πως οι μεγάλες εταιρείες καταφέρνουν και αποφεύγουν την φορολόγησή τους κάνοντας χρήση των δυνατοτήτων που τους προσφέρουν οι νόμοι ορισμένων χωρών και αναφέραμε ως παραδείγματα τα Κέντρα Συντονισμού (Coordination Center) στο Βέλγιο και τα Ειδικά Χρηματοπιστωτικά Ιδρύματα ή εταιρείες γραμματοκιβωτίου (Letterbox Company) στην Ολλανδία. Επειδή δεν έχουν όλοι οι αναγνώστες σχετικές γνώσεις, ας δώσουμε σήμερα ένα παράδειγμα για το πώς λειτουργεί όλο αυτό το μεγαλοφυές αλλά απλό στην σύλληψή του κόλπο.

Οι τέσσερις μέτοχοι της εταιρείας που φέρει το όνομα ενός παλιού, αγαπημένου ροκ συγκροτήματος, κατά το
πρόσφατο ταξίδι τους στην Κούβα. Η Rolling Stones SA εδρεύει εδώ και χρόνια στο Λονδίνο Άμστερνταμ.

Όλοι γνωρίζουμε την τεράστια εταιρεία που ίδρυσε το 1943 ο Ίνγκβαρ Κάμπραντ από το Έιμταρυντ του Άγκουναρυντ της Σουηδίας και της έδωσε το όνομα ΙΚΕΑ (από τα αρχικά που υπογράμμισα). Αν, όμως, σας ρωτήσουν πού βρίσκεται η έδρα της ΙΚΕΑ, μη βιαστείτε να απαντήσετε γιατί θα κάνετε λάθος.

Η ΙΚΕΑ δραστηριοποιείται σε καμμιά σαρανταριά χώρες όλου του κόσμου. Κι επειδή είναι πολύ σοβαρή εταιρεία, δεν μπορεί να εξαρτά το μέλλον της (και το μέλλον των κεφαλαιούχων που βρίσκονται πίσω από το όνομά της, φυσικά) από την διάθεση κάθε χώρας να φορολογήσει πολύ ή λίγο τα κέρδη της. Έτσι, λοιπόν, μετέφερε την έδρα της στην Ολλανδία και ανέθεσε την διαχείριση των κεφαλαίων της σε ένα θυγατρικό της Ειδικό Χρηματοπιστωτικό Ίδρυμα, την IΚΕΑ Intersystems BV.

Στον τόπο μας, δραστηριοποιείται η ΙΚΕΑ Ελλάδας. Για να μπορεί αυτή η εταιρεία να χρησιμοποιεί τον τίτλο ΙΚΕΑ, πρέπει να πληρώσει στην μητρική τα αναλογούντα δικαιώματα χρήσης (franchise fees). Παράλληλα δε, όταν χρειάζεται δανεικά, δεν χρειάζεται να τρέχει και να παρακαλάει την κάθε τράπεζα αλλά μπορεί να τα ζητήσει από το χρηματοπιστωτικό ίδρυμα της μητρικής. Έτσι, λοιπόν, προσαρμόζοντας ανάλογα τα δικαιώματα χρήσης σήματος και το επιτόκιο δανεισμού, το μαγαζί τής Ελλάδας φορτώνεται με έξοδα που ελαχιστοποιούν ή και μηδενίζουν τα φορολογητέα κέρδη του (*).

Μ' αυτό το απλό κόλπο, το ελληνικό κράτος εισπράττει από την ΙΚΕΑ Ελλάδας από πενταροδεκάρες έως τίποτε για φόρο εισοδήματος και τα κέρδη μεταφέρονται στον ολλανδικό παράδεισο, όπου τα κέρδη από δικαιώματα και τόκους δεν φορολογούνται. Κι όταν φτάνει η ώρα της διανομής των κερδών, τα μερίσματα πληρώνονται από το Ειδικό Χρηματοπιστωτικό Ίδρυμα και φορολογούνται από 5% έως... καθόλου (**).

Λεπτομέρεια πρώτη: Αν κάποιος είναι υπερβολικά άπληστος, μπορεί να μεταφέρει κατά τον ίδιο τρόπο τα προς διανομή κέρδη σε μια άλλη εταιρεία που θα εδρεύει στα Νησιά Κεϋμάν ή στο Βανουάτου, ώστε να γλιτώσει και αυτό το γλίσχρο 5%, κερδίζοντας επί πλέον την τραπεζική αδιαφάνεια αυτών των φορολογικών παραδείσων, χάρη στην οποία χάνονται οι διαδρομές τού χρήματος.

Εννοείται ότι όσα είπαμε παραπάνω για την ΙΚΕΑ ισχύουν και για την Starbucks και για την Shell και για την Nestle και για την CocaCola και για όλες τις πολυεθνικές που δραστηριοποιούνται στην χώρα μας. Όλες τους ανεξαιρέτως βγάζουν τα κέρδη τους στο εξωτερικό, πληρώνοντας στο κράτος ψίχουλα (όταν τα πληρώνουν κι αυτά). Υπολογίζεται ότι μόνο μέσω Ολλανδίας και μόνο το 2011 γλίτωσαν από εθνικές φορολογήσεις κεφάλαια ύψους τεσσάρων τρισεκατομμυρίων ευρώ, ήτοι πάνω από είκοσι φορές το ελληνικό ΑΕΠ. Αυτά τα κεφάλαια αντιστοιχούν στο πενταπλάσιο του ολλανδικού ΑΕΠ και έχουν καταστήσει την Ολλανδία μία από τις πρώτες παγκοσμίως χώρες στις άμεσες ξένες επενδύσεις.

Λεπτομέρεια δεύτερη: O πληθυσμός τού Βελγίου είναι όσος σχεδόν της Ελλάδας και της Ολλανδίας είναι μισή φορά μεγαλύτερος. Χάρη στα τερτίπια στα οποία αναφερόμαστε εδώ (για την ακρίβεια: κυρίως σε αυτά), το ΑΕΠ τού Βελγίου είναι υπερδιπλάσιο της Ελλάδας ενώ εκείνο της Ολλανδίας είναι τρεισήμισυ φορές υψηλότερο.


Σύμφωνα με την μελέτη "Offshore shell games 2015" τής πολιτειακής μη κυβερνητικής οργάνωσης "Citizens for Tax and Justice" (CTJ), το 43% των εταιρειών τού καταλόγου Fortune-500 (οι 500 μεγαλύτερες χρηματοπιστωτικές εταιρείες του κόσμου) έχουν θυγατρικές στην Ολλανδία, η οποία αναδεικνύεται παγκόσμια πρωταθλήτρια στον συγκεκριμένο τομέα. Το παραπάνω διάγραμμα από την εν λόγω μελέτη είναι χαρακτηριστικό.

Πριν κλείσουμε για σήμερα, ας προσθέσουμε κι ένα κερασάκι. Ο ολλανδικός παράδεισος δεν άφησε ασυγκίνητες ούτε τις "εντιμώτατες" γερμανικές εταιρείες, οκτακόσιες των οποίων έχουν ιδρύσει εκεί μερικές εκατοντάδες "ειδικά χρηματοπιστωτικά ιδρύματα" (μόνο η BASF έχει 21!). Όποιος μαντέψει ποια μεγάλη τράπεζα βρίσκεται ανάμεσά τους, κερδίζει χρυσούν ωρολόγιον!


------------------------------------------------------------
(*) Από το 2012, η ΙΚΕΑ Ελλάδας εμφανίζει ζημιές στους ισολογισμούς της. Για τον λόγο αυτό, εκείνη την χρονιά επέβαλε στους εργαζομένους της μειώσεις αποδοχών κατά 11%, με ταυτόχρονη κατάργηση των επιδομάτων γάμου και διαχειριστικών λαθών. Το 2011, η ΙΚΕΑ Intersystems BV κατέγραψε αύξηση κερδών από 2,69 σε 2,97 δισ. ευρώ.

(**) Σύμφωνα με την Australian Financial Review, κατά την περίοδο 2003-2013 η ΙΚΕΑ Αυστραλίας είχε συνολικά κέρδη ενός δισεκατομμυρίου δολλαρίων, τα οποία μεταφέρθηκαν σχεδόν στο σύνολό τους αφορολόγητα σε Λουξεμβούργο και Ολλανδία, με την βοήθεια της γνωστής εταιρείας ελεγκτών και συμβούλων PricewaterhouseCoopers (Neil Chenoweth, "Why IKEA's profits are mostly tax free", 6/11/2014)

7 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Ευτυχως τα ελληνικα καναλια στελνουν τα λαγωνικα τους στις παραλιες και ανακαλυπτουν φραπεδες και νερα ασυνοδευτα αποδειξεων.Ατιμοι τυροπιταδες.κασταναδες,καφετζηδες.

Ανώνυμος είπε...

''Ζοζέ Σαραμάγκου, Τετράδια του Λαντσαρότε - Ημερολόγιο ΙΙΙ, 1993-1995"

Η Απορία του Αιώνα : Αφού ο Νομπελίστας Λογοτεχνίας 1998 συμφωνεί απόλυτα με τους παπατζήδες της οδού Αθηνάς διδάσκοντες ''Πολλά βάζετε, Πολλά παίρνετε'', γιατί εκπρόσωποι των Καλών Αυτών Σαμαρειτών των φτωχών λαϊκών τάξεων δεν προτείνονται για Νόμπελ Λογοτεχνίας?

Teddy είπε...

@ Ανώνυμος 28/7/16 - 10:47 μ.μ.

Διότι, αγαπητέ μου, δεν συμφωνούν ΑΠΟΛΥΤΩΣ με τον Σαραμάνγκου. Διαφωνούν ως προς την πουτάνα που τους γέννησε.

Iptamenos Ollandos είπε...

Να συμπληρώσω ότι στο εξαιρετικό άρθρο σου ξέχασες να αναφέρεις άλλη μια μεγάλη επένδυση της Ελλάδας: Eldorado Gold (εξόρυξης χρυσού στις Σκουριές). Η ίδια ΑΚΡΙΒΩΣ ιστορία... Το γελοίο της υπόθεσης είναι ότι αυτοί που έχουν σκυλιάσει για αυστηρότερη φορολογική είσπραξη προσφέρουν άσυλο στις πολυεθνικές με τζίρους δις. Μάλλον θα εννοούν την αυστηρότητα μόνο για την πλέμπα.

Teddy είπε...

@ Iptamenos Ollandos

Ήμαρτον, ρε παιδιά! Μη μου βάζετε το κάρο μπροστά από το άλογο! Άντε τώρα να πείσω τους αναγνώστες ότι το κείμενο που θα ανεβάσω αργότερα το είχα προσχεδιασμένο και δεν το έγραψα εξ αιτίας τού σχολίου σου... Με καταστρέφετε! **γέλια**

experience είπε...

http://news247.gr/eidiseis/afieromata/to-facebook-mporei-na-xrwstaei-ews-kai-5-dis-dolaria-sthn-eforia.4194011.html?utm_source=News247&utm_medium=MintaXasete_article&utm_campaign=24MediaWidget
Το επιχείρημα που είχα διαβάσει κάπου παλιότερα ήταν ότι αυτοί δίνουν δουλειά σε τόσο κόσμο άρα κάτα κάποιο τρόπο δικαιολογούνται να μην πληρώνουν. Για τους εφοπλιστές ήταν εκείνο αλλά επεκτείνεται σε βασικά όλους. Εντάξει, εγώ δεν έχω κάτι άλλο να πω, ας βγάλει ο καθένας τα συμπεράσματά του με αυτό τον τρόπο σκέψης

chris είπε...

Οι πολυεθνικές απασχολούν κόσμο, τον πληρώνουν στην ώρα τους κατά κανόνα, πληρώνουν ΦΠΑ, φόρο εισοδήματος, ασφαλιστικές εισφορές, προμηθευτές κλπ. αλλά με κολπάκια προσπαθούν να πληρώνουν λιγότερο φόρο στα κέρδη τους. Συνήθως όταν απολύουν ή κλείνουν κατά κανόνα αποζημιώνουν τους εργαζομένους σε αντίθεση με αυτό που γίνεται τελευταία με τις ελληνικές επιχειρήσεις.
Πολλές ελληνικές επιχειρήσεις χρωστούν τους εργαζόμενους,άλλες έχουν ανασφάλιστους, άλλες αφήνουν κόκκινα δάνεια να τα πληρώσουμε όλοι μας, άλλοι δεν κόβουν αποδείξεις και δεν πληρώνουν ΦΠΑ, φόρους, βάζουν φέσια στην αγορά κλπ... και οι εργαζόμενοι ψάχνονται..
Οι παραπάνω είναι αυτοί που πρέπει να παράξουν να δώσουν δουλειές για να μαζευτούν φόροι με τους οποίους κάποιοι προπληρώνονται στα ΑΤΜ τον μισθό τους ... τα εφάπαξ και τα αναδρομικά τους...