To Cogito ergo sum συλλογάται λέφτερα και στο ηλεκτρονικό περιοδικό Ατέχνως.

Η γλώσσα κόκκαλα τσακίζει

(...) ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα κι ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό κι ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η δικαιοσύνη και ο νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί το σύννεφο που περνάει, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά αν γίνεται μέρα και με τα μάτια ανοιχτά. Και τελικά, για να ολοκληρωθούν οι ιδιωτικοποιήσεις, ας ιδιωτικοποιηθούν και τα κράτη, παραδίδοντας για κάποιο χρονικό διάστημα την εκμετάλλευσή τους σε ιδιωτικές εταιρείες, που θα λειτουργούν σε καθεστώς διεθνούς ανταγωνισμού. Εκεί βρίσκεται η σωτηρία τού κόσμου...

Και τώρα, ας ιδιωτικοποιηθεί επίσης και η πουτάνα που τους γέννησε όλους.


[Ζοζέ Σαραμάγκου, "Τετράδια του Λαντσαρότε - Ημερολόγιο ΙΙΙ, 1993-1995" - Μετάφραση από τα πορτογαλικά: Cogito ergo sum]

28 Ιουνίου 2016

Μια εύθραυστη, αποτυχημένη χώρα

Υπάρχουν ορισμένα κράτη τα οποία αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα. Για παράδειγμα, οι κυβερνήσεις κάποιων απ' αυτά είναι τόσο αδύναμες ώστε αδυνατούν να υπερασπιστούν την εδαφική τους ακεραιότητα. Κάποια δεν μπορούν να εξασφαλίσουν στοιχειώδη ασφάλεια, ευημερία και νομιμότητα στους πολίτες τους. Και κάποιων οι κυβερνήσεις αναγκάζονται να εκχωρούν κυριαρχικά δικαιώματα ώστε να μη σβήσουν από τον χάρτη. Στην διεθνή πολιτική βιβλιογραφία, αυτά τα κράτη χαρακτηρίζονται ως "εύθραυστα κράτη" (fragile states), όρος που αντικατέστησε τον παλιότερο -και πιο κακόηχο- "αποτυχημένα κράτη" (failed states).

Γιώργος Παπανδρέου, Χορστ Ράιχενμπαχ (2011). Ένας εκλεγμένος κι ένας σκιώδης πρωθυπουργός.

Το Ίδρυμα για την Ειρήνη των Ηνωμένων Εθνών δημοσιεύει κάθε χρόνο την λίστα όλων των κρατών της γης, βαθμολογώντας τα ως προς το πόσο "εύθραυστα" παρουσιάζονται σε συγκεκριμένους τομείς και με βάση συγκεκριμένα κριτήρια. Στην κορυφή τής λίστας του 2016 βρίσκονται Σομαλία, Νότιο Σουδάν, Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, Σουδάν, Υεμένη, Συρία κλπ ενώ την 178η και τελευταία (άρα την λιγώτερο εύθραυστη) θέση καταλαμβάνει για άλλη μια χρονιά η Φινλανδία. Η Ελλάδα συνεχίζει να αναρριχάται: εφέτος βρίσκεται στην 130η θέση, πέρυσι ήταν 134η και πρόπερσι 137η ενώ το 2010 ήταν 147η.

Κανείς, βέβαια, δεν περίμενε διαφορετική εξέλιξη για μια χώρα που επί έξι χρόνια τώρα συντηρείται με χρηματοδοτικούς ορρούς, χορηγούμενους μάλιστα με δόσεις. Και καθώς η χώρα συνεχίζει να βουλιάζει σε οικονομική και κοινωνική ανασφάλεια, η ευημερία των πολιτών της εμφανίζεται πλέον μόνο σε ιστορικές αναδρομές, η κοινωνική της πολιτική γκρεμίζεται ακόμη και κάτω από τα επίπεδα του απολύτως βασικού, η λειτουργία τής δικαιοσύνης της καθορίζεται από τις επιθυμίες των δανειστών της και των -ντόπιων και ξένων- εκπροσώπων τους ενώ το σύνταγμά της έχει καταντήσει κουρέλι, εκτιμώ πως πρέπει να θεωρείται δεδομένο ότι θα γίνεται όλο και πιο εύθραυστη.

Όσο απαισιόδοξη κι αν ακούγεται αυτή η εκτίμηση, δεν παύει να είναι απολύτως λογική εφ' όσον οι εκλεγμένες κυβερνήσεις δεν αποφασίζουν μόνες τους για την πολιτική που θα ακολουθήσουν ή για τα μέτρα που θα πάρουν αλλ' απλώς εκτελούν τις εντολές των δανειστών και εφαρμόζουν τα προγράμματα που εκείνοι εκπονούν, δίχως να φέρνουν την παραμικρή αντίρρηση. Αν ψάχνουμε κάτι πραγματικά απαισιόδοξο στην όλη ιστορία, αυτό είναι το γεγονός ότι η συντριπτική πλειοψηφία των αντιπολιτευόμενων κομμάτων εγκαλούν την κυβέρνηση διότι δεν υλοποιεί αυτά τα προγράμματα με μεγαλύτερη ταχύτητα και με μεγαλύτερη αποφασιστικότητα.


Επιστρέφοντας στην λίστα που προαναφέραμε, διαπιστώνουμε ότι τα πιο εύθραυστα κράτη είναι αυτά όπου έχει χαθεί ο κοινωνικός έλεγχος, δηλαδή αυτά όπου η εγκληματικότητα, η ανομία, οι εσωτερικές έριδες έχουν δημιουργήσει καταστάσεις χάους. Όμως, η χώρα παραμένει το ίδιο εύθραυστη ακόμη κι αν ο κοινωνικός έλεγχος αποκατασταθεί από τρίτους (π.χ. ΟΗΕ, ΝΑΤΟ, δυνάμεις κατοχής κλπ), οι οποίοι εγκαθιστούν την δική τους τάξη πραγμάτων, επιβάλλοντας κατ' ουσία την δική τους εξουσία. Σ' αυτή την περίπτωση, το μόνο που πρέπει να κάνει η -πρώην εκλεγμένη και νυν μαριονέττα- κυβέρνηση είναι να διατηρεί (κυρίως με την βοήθεια των δυνάμεων καταστολής και των ελεγχόμενων ΜΜΕ) όσο περισσότερη ηρεμία μπορεί, ώστε να μη ξεσπούν μαζικές λαϊκές αντιδράσεις.

Κάτι τέτοιο γίνεται στον τόπο μας. Με βάση το ότι απαγορεύεται να χρεωκοπήσουμε επισήμως (για την ακρίβεια, κάποιοι μας απαγορεύουν να χρεωκοπήσουμε επισήμως για να μη διασαλευθεί η ευρωπαϊκή οικονομική τάξη), οι δανειστές μας έχουν αναλάβει την πραγματική εξουσία (*), η δε εγχώρια εξουσία έχει τεθεί στην υπηρεσία τους, βοηθώντας τους να λεηλατήσουν την -δημόσια και ιδιωτική- περιουσία της χώρας. Κι αυτή η λεηλασία χρειάζεται δυο βασικά πράγματα για να γίνει σωστά: εφησυχασμό των κατοίκων και πάταξη όσων διαταράσσουν αυτή την ησυχία.

Για την πάταξη των ταραξιών δεν χρειάζεται να πούμε πολλά. Οι κυβερνήσεις αλλάζουν αλλά τα χημικά στις διαδηλώσεις συνεχίζουν να πέφτουν βροχηδόν και η βακτηρία των οργάνων της τάξεως εξακολουθεί να ανεβοκατεβαίνει στα παΐδια και στα κεφάλια των διαδηλωτών ανεξαρτήτως ηλικίας. Εξ άλλου, δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που, μέσω του τηλεοπτικού Σκάι, ο "έγκριτος" δημοσιογράφος Άρης Πορτοσάλτε ζήτησε την επέμβαση του στρατού για να μαζευτούν οι πρόσφυγες, εκφράζοντας την επιθυμία και πολλών άλλων πλην του εαυτού του.

Ο δήμαρχος θεσσαλονικέων Γιάννης Μπουτάρης (δεξιά) με τον φίλο του Χανς Γιοακίμ Φούχτελ (αριστερά). Η σύντροφος
του πρώτου είχε προσληφθεί από τον δεύτερο στο γραφείο Θεσσαλονίκης της "Ελληνογερμανικής Συνεργασίας".

Για τον εφησυχασμό φροντίζουν πολλοί. Φροντίζει η κυβέρνηση, μιλώντας για αριστερά οράματα και ναρκώνοντας τον λαό με το όραμα μιας ελπίδας που όλο έρχεται και όλο βρίσκεται καθ' οδόν. Φροντίζουν τα ΜΜΕ, διδάσκοντας την ανάγκη για εθνική ομοψυχία, για αποφυγή της βίας και για θυσίες προς όφελος των επόμενων γενεών. Φροντίζουν οι διάφοροι ξένοι επίσημοι, που δεν χάνουν ευκαιρία να επαινέσουν τους έλληνες για την αποφασιστικότητα, την καρτερία, τις προσπάθειες και τις θυσίες τους. Και, βέβαια, φροντίζει ολόκληρη η κρατική μηχανή, από τους υπουργούς μέχρι και τον τελευταίο υπάλληλο, όλοι σε ρόλους γραναζιών που "απλώς κάνουν την δουλειά τους". Μόνο που, στο μεταξύ, η χώρα γίνεται όλο και πιο εύθραυστη, όλο και πιο αποτυχημένη...


----------------------------------------------------
(*) Θυμόμαστε όλοι τον Χανς Γιοακίμ Φούχτελ, ο οποίος απεκλήθη "σκιώδης άρχοντας της τοπικής αυτοδιοίκησης" ή τον επί κεφαλής της "Task Force" Χορστ Ράιχενμπαχ, ο οποίος διαμαρτυρόταν όταν άκουγε να τον αποκαλούν "σκιώδη πρωθυπουργό". Σήμερα, ο αλήστου μνήμης ολλανδός τεχνοκράτης Μπομπ Τράα (πρώην τοποτηρητής του ΔΝΤ στην Ελλάδα) προωθείται για πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Συμμετοχών και Περιουσίας (ΕΕΣΠ), δηλαδή του υπερταμείου που αντικατέστησε το ΤΑΙΠΕΔ και που τα επόμενα 99 χρόνια θα ελέγχεται από τους δανειστές.

6 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Υπάρχει ένα μεγάλο άλμα, που σαν εισιτήριο, βάζει τον δι' ιδίων δυνάμεων περιπατητή στην θέση του επιβάτη μιας ας πούμε αμαξοστοιχίας, για να πάει πιό γρήγορα και υπο... σκιάν, έστω και στην σκευοφόρο (η "σκιά" είναι διττής σημασίας).
Στην μια περίπτωση ορίζει τα πόδια και την ελεύθερη κίνησή του στον χώρο ... με ό,τι συνεπάγεται από αυτό.
Στην άλλη, γίνεται μέλος μιας... οργάνωσης που κινείται επιθετικά εναντίον όποιου ευρίσκεται εκτός αυτής και το δηλώνει με κάθε ευκαιρία.
Στην δεύτερη περίπτωση έχει ισχνάνει τα πόδια του, κερδίζοντας μια θέση με σταθερό σιτηρέσιο (ανάλογο της θέσης) και για το οποίο έχει απολέσει κάθε δυνατότητα να το παράγει... με ό,τι συνεπάγεται από αυτό.

Ανώνυμος είπε...

Ήθελα να ήξερα, δεν βαρεθήκατε να κλάνετε τα αρχίδια των Βαρουφάκηδων και να ψηφίζετε ξανά και ξανά, σαν ζομπάκια δημοκρατικά; Αφού το ξέρετε ότι το μόνο που πρέπει να κάνετε για να είστε συνεπείς αγωνιστικά είναι να αποκυρήξετε το χρέος ως ειδεχθές (φυλακίζοντας ταυτόχρονα ΟΛΑ τα καθάρματα που σας το δημιούργησαν) και να ζητήσετε αποζημίωση από την Δύση. Κάνετέ το λοιπόν και σταματήστε τα «κο-κο-κο» και «κα-κα-κα». Μέχρι και οι ναζί σας την βγαίνουν από τ'αριστερά, ρε σούργελα! Δημοκρατία της Βαΐμάρης 2 το παίζετε το σκηνικό. Όταν θα αρχίσουν τα όργανα μην τολμήσετε μόνο να ξαναπείτε στον λαό «ελάτε να χύσουμε αίμα να ελευθερώσουμε την πατρίδα», απολιθώματα της Βάρκιζας!

Teddy είπε...

@ Ανώνυμος 10:30 μ.μ.

Αυτό το β' πληθυντικού πρόσωπο σε ποιους αναφέρεται; Δεν κατάλαβα. Ο συνδυασμός Βαϊμάρης-Βάρκιζας με μπερδεύει.

Ανώνυμος είπε...

Στα γραφόμενά σας θέλω να προσθέσω την προσωπική μου εκτίμηση. Αναντίρρητα θυματοποιημένος, εξαθλιωμένος, ταπεινωμένος και παραδομένος άνευ όρων ο λαός σηκώνει βαρύ, άδικο και μαρτυρικό σταυρό στο Μνημονιακό του Γολγοθά πλην όμως μετά βεβαίας πεποιθήσεως πως μετά τη σταύρωση θά'ρθει νομοτελειακά η Ανάσταση αφού, κατά την Οικονομίαν του Θεού, θα ''κάτσει'' λυτρωτικά η προφητεία Αγιοκαταταχθέντος (για το εκ των ουκ άνευ garantie) Γέροντος.

«Τὰ χρόνια ἐκεῖνα, τόσο ἀπογοητευμένος θὰ εἶναι ὁ κόσμος ἀπὸ τοὺς πολιτικοὺς τῶν δύο μεγάλων κομμάτων, ποὺ θὰ τοὺς σιχαθεῖ καὶ θὰ τοὺς διώξει καὶ θὰ ζητήσει στὴ θἐση τους νὰ ἔρθει ὁ Βασιλιάς. Κι ἐκεῖνος δὲ θὰ ἀρνηθεῖ τὸ κάλεσμα τοῦ λαοῦ. Θὰ τὰ οἰκονομήσει ὅλα ὁ καλὸς Θεός μας.»
Σύμφωνα μὲ στοιχεῖα ποὺ προέρχονται ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸ Γέροντα, ὑπάρχουν μαρτυρίες ὅτι ὁ τέως βασιλιὰς Κωνσταντῖνος εἶναι ἀπόγονος τοῦ Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, τὸ δὲ πραγματικό του ἐπώνυμο εἶναι Χριστιανός.

https://www.youtube.com/watch?v=zeFy7Ntbq30&feature=player_detailpage#t=38

Αυτή η προφητεία ''δένει'' με τον prive εκκλησιασμό (μετά της απαιτούμενης δημοσιότητος) του βασιλικού ζεύγους στη Μητρόπολη Αθηνών χοροστατούντος του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ.κ. Ιερωνύμου. Τό γεγονός ότι για την περίσταση απαιτήθηκε να μεταφερθούν στη λινατσοστολισμένη Μητρόπολη οι original βασιλικοί θρόνοι ερμηνεύτηκε τότε από τους ερευνητές της μυστικιστικής θεολογικής σημειολογίας σαν “prova generale” της δόξη και τιμή ενθρονίσεως ''Εθνικού Κεφαλαίου'' για τη σωτηρία της πατρίδος. Σύμφωνα με ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες, κατά την τελετή ο Μεγαλειότατος είχε έκδηλο εκνευρισμό που αποδόθηκε στην ανησυχία Του μήπως εγερθεί εκ της χρονοχωροδιαστάσεως του θρύλου ο μαρμαρωμένος ''Εθνάρχης'' και τον ξανακυνηγήσει. Προσωπικά διαφωνώ με παλιά, καλή κι αγαπημένη φίλη που δήλωσε σχετικά :

https://www.youtube.com/watch?feature=player_detailpage&v=-wYfPfJshSM#t=3

Ανώνυμος είπε...

@ Ανώνυμος 10:30 μ.μ./ Teddy 5:29 π.μ.
Συγγνώμη που πετάγομαι εκεί που δεν με σπέρνουν,
αλλά νομίζω ότι ο άνθρωπος διακατέχεται από την ιερή οργή που θα πρεπε να διακατέχει κάθε ΚΑΝΟΝΙΚΟ ανθρωπο-πολίτη αυτής της χώρας (κι όχι μόνο). Πάντως όταν πέφτουν ντουφεκιές καμμιά φορά φεύγει κ καμμιά αδέσποτη....
Επειδή κ μένα μου τράβηξε την προσοχή η παράλληλη αναφορά Βαϊμάρης-Βάρκιζας, νομίζω πως έχουν σχέση μεταξύ τους ως μεγάλες δραματικές θεατρικές παραστάσεις.
Με την 1η σίγησαν (ή δικαιολογούνταν να σιγήσουν) οι φωνές κατά των ναζί, ενώ με τη 2η σίγησε-ξεπαστρεύτηκε ο (ήδη μαντρωμένος, για να μην τρέχουμε να τους μαζεύουμε σ' όλη την "πλαγιά") ανθός της ελληνικής κοινωνίας
Τ' @ρχίδια του Βαρουφάκη, φίλε ανώνυμε, δεν κλάνονται με τίποτα, αφού είναι τα μόνα που μπορούν να παίζουν και με μνημονιακά και με αντι-μνημονιακά* όμοιά τους. Ταιριάζουν και μ' αυτά της lazard!
Γιάννης Α.

*Ισχύουν οι χαρακτηρισμοί για τα κόμματα. Εδώ ισχύουν ακόμα το αριστερά-δεξιά...

Ανώνυμος είπε...

@ Ανώνυμος 10:30 μ.μ.
Πάρε τα όπλα μεγάλε, μην μασάς!
Το μόνο που χρειάζεται είναι να πάρουμε τα όπλα και να κάθεται ο κοσμάκης στα σπίτια του αραχτός όσο οι 10 μαλάκες θα έχουν πάρει τα όπλα και θα σφάζονται! Έχεις βρει την λύση μεγάλε, κανένας δεν την είχε σκεφτεί πριν από εσένα, πρέπει να είσαι ο νέος Λένιν!

Κώστας