To Cogito ergo sum συλλογάται λέφτερα και στο ηλεκτρονικό περιοδικό Ατέχνως.

Η γλώσσα κόκκαλα τσακίζει

(...) ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα κι ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό κι ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η δικαιοσύνη και ο νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί το σύννεφο που περνάει, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά αν γίνεται μέρα και με τα μάτια ανοιχτά. Και τελικά, για να ολοκληρωθούν οι ιδιωτικοποιήσεις, ας ιδιωτικοποιηθούν και τα κράτη, παραδίδοντας για κάποιο χρονικό διάστημα την εκμετάλλευσή τους σε ιδιωτικές εταιρείες, που θα λειτουργούν σε καθεστώς διεθνούς ανταγωνισμού. Εκεί βρίσκεται η σωτηρία τού κόσμου...

Και τώρα, ας ιδιωτικοποιηθεί επίσης και η πουτάνα που τους γέννησε όλους.


[Ζοζέ Σαραμάγκου, "Τετράδια του Λαντσαρότε - Ημερολόγιο ΙΙΙ, 1993-1995" - Μετάφραση από τα πορτογαλικά: Cogito ergo sum]

28 Μαρτίου 2016

Ο αντίπαλος δεν είναι Μπαρτσελόνα

Δεν ξέρω αν έχω καταλάβει σωστά το κυβερνητικό σχέδιο αλλά θα προσπαθήσω να το αποτυπώσω σχηματικά και διορθώστε με αν κάνω λάθος:
  • Υλοποιούμε με συνέπεια τις υποχρεώσεις που αποδεχτήκαμε υπογράφοντας το τελευταίο μνημόνιο, έστω κι αν το κάναμε δίχως να συμφωνούμε και κατόπιν στυγνού εκβιασμού. Επομένως...
  • ... περνάμε με επιτυχία τον σκόπελο της αξιολόγησης και παίρνουμε ανάσα με την δόση των 5,5 δισ., οπότε...
  • ... ανοίγει ο δρόμος για να κουβεντιάσουμε σημαντικά θέματα, όπως η ποσοτική χαλάρωση και η ελάφρυνση του χρέους, η επιτυχής έκβαση των οποίων εξασφαλίζει ότι...
  • ... τελειώνουμε με τους ελέγχους κίνησης κεφαλαίων και αποκαθίσταται η ομαλότητα στις χρηματικές ροές, οι οποίες θα κατευθυνθούν προς την υγιή οικονομία και έτσι...
  • ... βγαίνουμε από την ύφεση και βλέπουμε φως ανάπτυξης στην άκρη του τούννελ.

- Υπήρχε μια εποχή που το EURO ήταν νόμισμα!      (του Chappatte, από την International Herald Tribune, 10/6/2012)
Το σχέδιο δείχνει μια χαρά, όπως δείχνουν όλα τα σχέδια στο χαρτί. Θυμίζει σχέδιο προπονητή εν όψει κρίσιμου αγώνα: "μπαίνουμε δυνατά, πιέζοντας μέχρι ψηλά, βάζουμε ένα γρήγορο γκολ στο πρώτο τέταρτο και μετά διατηρούμε την πίεση ώστε να μη χάσουμε τον έλεγχο του παιχνιδιού". Κι αυτό είναι μια χαρά σχέδιο, αρκεί να μη παίζεις με την Μπαρτσελόνα, γιατί τότε υπάρχει κίνδυνος να μπουν οι άλλοι πιο δυνατά από σένα, να σε πιέσουν περισσότερο και να σου βάλουν γκολ στο πρώτο πεντάλεπτο.

Το πρόβλημα με το κυβερνητικό σχέδιο, λοιπόν, είναι ότι δεν λαμβάνει υπ' όψη τον αντίπαλο. Και ο αντίπαλος έχει ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα: ζητάει πάντα κάτι ακόμη. Έβγαλες πλεόνασμα; Δεν φτάνει, βγάλε λίγο παραπάνω. Θέσπισες μηδενικό έλλειμμα στις επικουρικές συντάξεις; Επέκτεινέ το και στις κανονικές. Έρριξες τον βασικό μισθό στα 586 ευρώ; Ναι, αλλά χρειάζεται να πέσει κι άλλο. Έδωσες τα λιμάνια; Δώσε και τα αεροδρόμια. Κατέβασες τα βρακιά σου; Πέσε και στα τέσσερα.

Το χειρότερο δεν είναι πως ο αντίπαλος ζητάει συνεχώς. Είναι ότι έχει την δύναμη να επιβάλει τις απαιτήσεις του, διότι εμείς έχουμε εμφανή αδυναμία να αντισταθούμε. Ας πάρουμε τα πράγματα με την σειρά, επανεξετάζοντας το κυβερνητικό σχέδιο και επισημαίνοντας τις αδυναμίες του:
  • Υπογράψαμε το τρίτο μνημόνιο επειδή δεν βρίσκαμε τα λεφτά που απαιτούνταν για να πληρώσουμε τα τοκοχρεωλύσια των δανείων που είχαμε πάρει με τα προηγούμενα μνημόνια. Σ' αυτό το πλαίσιο...
  • ... κατα την τριετία 2016-2018 χρειαζόμαστε κάπου 13 δισ. ετησίως για να ανταποκριθούμε στις υποχρεώσεις μας, χρήματα που θα μας τα δανείζει το κουαρτέτο σε δόσεις, οπότε...
  • ... σε τακτά χρονικά διαστήματα θα υφιστάμεθα αξιολογήσεις, κατά τις οποίες ο αντίπαλος θα φορτώνει στις πλάτες μας κάτι παραπάνω. Έτσι, επειδή δεν θα μπορούμε να κάνουμε αλλιώς...
  • ... σε κάθε αξιολόγηση θα δίνουμε κάτι παραπάνω, προκειμένου να πάρουμε δανεικά για να ξοφλήσουμε τα προηγούμενα δανεικά, φορτώνοντας τις μελλοντικές μας υποχρεώσεις και ελπίζοντας σε κάποια ακαθόριστη ελάφρυνση του χρέους μας, την οποία κανένας δεν έχει λόγο να δεχτεί διότι...
  • ... για να καταφέρνουμε κάθε φορά να ανταποκρινόμαστε στις απαιτήσεις των αξιολογήσεων, όλο και κάποιο φιλέτο θα ξεπουλάμε, όλο και κάποιο λιμάνι θα χαρίζουμε, όλο και κάποιας εθνικής πλουτοπαραγωγικής πηγής την εκμετάλλευση θα εκχωρούμε (π.χ. πετρέλαια, ορυχεία κλπ), πράγμα που σημαίνει ότι...
  • ... εμείς θα φτωχαίνουμε και κάποιοι άλλοι θα πλουτίζουν εις βάρος μας, ενώ το φορτίο στις πλάτες μας όχι απλώς δεν θα ελαφραίνει αλλά όλο και θα μεγαλώνει.

Δείτε, για παράδειγμα, τι γίνεται με την τρέχουσα αξιολόγηση. Ο αντίπαλος έχει λυσσάξει με το ασφαλιστικό, παρ' ότι και τα μικρά παιδιά καταλαβαίνουν ότι υπό τις τρέχουσες συνθήκες (έξι συνεχείς χρονιές ύφεσης και ανεργία στον ουρανό) το ασφαλιστικό δεν λύνεται ούτε σε άσκηση επί χάρτου. Κι όμως, η λύσσα του αντιπάλου γίνεται απολύτως κατανοητή αν σκεφτούμε πως οι προτεινόμενες λύσεις μοιάζουν σαν να έχουν υπαγορευτεί από τις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες, οι οποίες ήδη ακονίζουν τα νύχια τους. Γιατί, λοιπόν, στην επόμενη αξιολόγηση να μην απαιτηθεί η ανάθεση των ιδιωτικοποιήσεων σε κάποια ΜΚΟ, στην μεθεπόμενη η παράδοση της διοίκησης των ενόπλων δυνάμεων και σε κάποια άλλη, αργότερα, η σύμπηξη ενός ευέλικτου και οικουμενικού κυβερνητικού σχήματος υπό την ηγεσία ενός φωτισμένου μυαλού αποδεκτού από τον αντίπαλο;

- Γεια-χαρά! Τα ξαναλέμε!     (του Τομ Γιάνσσεν, από την ολλανδική Trouw, 13/8/2015)

Το πλέον αποκαρδιωτικό σε όλη αυτή την ιστορία είναι ότι ο αντίπαλος δεν είναι Μπαρτσελόνα με τίποτε. Ομαδούλα της σειράς είναι. Απλώς, τον φοβόμαστε επειδή έχουμε δεχτεί να παίζουμε στο δικό του γήπεδο και με τους δικούς του κανονισμούς. Επομένως, αν θέλουμε να βάλουμε κι εμείς γκολ, πρέπει να μεταφέρουμε το παιχνίδι στο δικό μας γήπεδο και να επιβάλουμε τους δικούς μας κανονισμούς. Επειγόντως!

6 σχόλια:

Cos είπε...

Συμφωνώ, αλλά με μια ένσταση. Γράφεις: Το πρόβλημα με το κυβερνητικό σχέδιο είναι ότι δεν λαμβάνει υπ' όψη τον αντίπαλο.
Έλα όμως που το παιχνίδι είναι σικέ. Δεν τρώμε γκολ, καθόμαστε να τα φάμε γιατί έχουμε παίξει και εμείς στο στοίχημα ότι θα χάσουμε και μάλιστα με πολλά γκολ. Κοινά συμφέροντα! Των ντόπιων και ξένων καπιταλιστών. Αυτοί κάνουν το παιχνίδι, αυτοί έχουν και το στοίχημα. Μόνη διέξοδος να "μπουκάρουμε" στο γήπεδο.

Ανώνυμος είπε...

Καλα τα λες ,αλλα οι παιχτουρες μας δεν κανουν να παιζουν ουτε στα υποστεγα της λαχαναγορας.Ασε που αμα που ετσι και τους βαλεις στο 17ωρο σου υπογραφουν ΟΤΙ θελεις.

george tsetikas είπε...

Σκληρή δραχμή και αναδιανομή με στόχο τον εξισωτισμό

fentagin είπε...

ΕΓΩ ΣΥΜΦΩΝΩ ΜΕ ΤΟΝ COS
ΚΑΙ ΛΕΩ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ ''ΤΟΥΜΠΑ'' ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ...
ΤΟΥΜΠΑ ΙΡΑΝ ΚΑΜΠΟΤΖΗ ΒΙΕΤΝΑΜ...

Ανώνυμος είπε...

Πολλοί θεατές παρακολουθούν το παιγνίδι από τον καναπέ τους, από συνδρομητικό κανάλι και αυτό δεν είναι καλό. Στο γήπεδο τώρα και εκεί βλέπουμε τι κάνουμε.

"το σφυρί και το δρεπάνι όλους ίσους θα μας κάνει"

ΑΧΠ

km58 είπε...

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ότι φοβόμαστε τον αντιπαλο, επειδή έχουμε δεχτεί να παίζουμε στο δικό του γήπεδο και με τους δικούς του κανονισμούς ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΕΞΑΓΟΡΑΣΕΙ ΤΟΝ ΑΡΧΗΓΟ ΜΑΣ, ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΑΙΚΤΕΣ ΤΗΣ ΕΝΔΕΚΑΔΑΣ ΜΑΣ ΚΙ ΑΝ ΟΧΙ ΟΛΟΥΣ ( ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΓΝΩΜΗ ) ΤΟΥΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΝΑΠΛΗΡΩΜΑΤΙΚΟΥΣ ΜΑΣ. ΕΤΣΙ ΠΩΣ ΝΑ ΠΑΙΞΕΙΣ ΑΔΕΛΦΕ ; ΕΙΣΑΙ ΧΑΜΕΝΟΣ ΑΠΟ ΧΕΡΙ. ΕΙΤΕ ΠΑΙΞΕΙΣ ΕΝΤΟΣ, ΕΙΤΕ ΕΚΤΟΣ, ΕΙΤΕ ΤΟΥΣ ΦΟΒΑΣΑΙ ΕΙΤΕ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΦΟΒΑΣΑΙ. ΤΟ ΚΟΝΤΕΡ ΘΑ ΓΡΑΦΕΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ, ΓΙ' ΑΥΤΟ Ο ΑΝΤΙΠΑΛΟΣ ΤΟΝ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΕ ΧΡΗΣΙΜΟ ΗΛΙΘΙΟ ΤΟΝ ΑΡΧΗΓΟ ΜΑΣ. ΔΙΟΤΙ ΑΝ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΙΖΕΙ ΙΔΕΑΛΙΣΤΗΣ ΤΑ ΠΑΙΡΝΕΙ ΧΟΝΤΡΑ ΟΠΩΣ ΤΑ ΠΑΙΡΝΑΝ ΚΑΙ ΟΙ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟΙ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟ ΕΠΑΙΞΑΝ ΠΟΤΕ ΙΔΕΑΛΙΣΤΕΣ ΑΛΛΑ ΚΑΝΟΝΙΚΟΙ ΛΗΣΤΕΣ. ΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΜΕ ΑΚΟΜΗ ΛΟΙΠΟΝ ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΘΕΑΤΕΣ ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΡΧΙΣΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΓΡΗΓΟΡΕΣ ; ΜΗΠΩΣ ΕΜΕΙΣ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ ; ΜΗΠΩΣ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΗ ΕΝΤΥΠΩΣΗ ΟΤΙ ΠΑΙΖΟΥΜΕ ΜΕ ΤΗ ΜΠΑΡΤΣΕΛΩΝΑ ; ΛΑΘΟΣ. ΜΕ ΚΩΛΟΠΕΤΕΙΝΙΤΣΑ ΠΑΙΖΟΥΜΕ. ΕΜΠΡΟΣ ΣΗΚΩΘΕΙΤΕ. Η ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΑΣ ΧΑΝΕΤΑΙ. ΤΙ ΘΑ ΠΑΡΑΔΩΣΟΥΜΕ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ ;