To Cogito ergo sum συλλογάται λέφτερα και στο ηλεκτρονικό περιοδικό Ατέχνως.
Πνευματικά δικαιώματα δεν υπάρχουν. Οι ιδέες πρέπει να κυκλοφορούν ελεύθερα. Άρα, η αντιγραφή επιτρέπεται.

Η γλώσσα κόκκαλα τσακίζει

(...) ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα κι ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό κι ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η δικαιοσύνη και ο νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί το σύννεφο που περνάει, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά αν γίνεται μέρα και με τα μάτια ανοιχτά. Και τελικά, για να ολοκληρωθούν οι ιδιωτικοποιήσεις, ας ιδιωτικοποιηθούν και τα κράτη, παραδίδοντας για κάποιο χρονικό διάστημα την εκμετάλλευσή τους σε ιδιωτικές εταιρείες, που θα λειτουργούν σε καθεστώς διεθνούς ανταγωνισμού. Εκεί βρίσκεται η σωτηρία τού κόσμου...

Και τώρα, ας ιδιωτικοποιηθεί επίσης και η πουτάνα που τους γέννησε όλους.


[Ζοζέ Σαραμάγκου, "Τετράδια του Λαντσαρότε - Ημερολόγιο ΙΙΙ, 1993-1995" - Μετάφραση από τα πορτογαλικά: Cogito ergo sum]

26 Ιανουαρίου 2015

Ο ρεζουμές των εκλογών

Πάει κι αυτό. Εκλογές τέλος και μη μου πείτε ότι δεν ζωγραφίσαμε πάλι ως λαός, έτσι; Βγάλαμε για πρώτη φορά "αριστερή κυβέρνηση" και, συνάμα, βγάλαμε και τρίτο κόμμα τους φασίστες για να κρατάμε και τις ισορροπίες. Επενδύσαμε "αριστερά" αλλά σπρώξαμε και κάτι ψιλά δεξιά, για να μη παίρνουν αέρα τα μυαλά μερικών-μερικών. Στείλαμε έναν πιτσιρικά στο πρωθυπουργικό μέγαρο και, ταυτόχρονα, πετάξαμε τους Παπανδρέου εκτός βουλής μετά από 92 ολόκληρα χρόνια που είχαν κατσικωθεί εκεί μέσα.

Ο ΣυΡιζΑ έχει κάθε λόγο να πανηγυρίζει, έστω κι αν έχασε την απόλυτη αυτοδυναμία στο παρά τσακ. Έτσι κι αλλοιώς, ο Τσίπρας ήξερε πως είτε με 149 είτε με 155, θα χρειαζόταν και την συνεργασία κάποιου άλλου κόμματος, προκειμένου να μη γίνεται κάθε τρεις και λίγο άθυρμα της κάθε συνιστώσας και της κάθε γκρούπας που συστεγάζονται στο πάλαι ποτέ Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο. Συνεπώς, αυτές οι ψιλοστενοχώριες που, λόγω του 149, βλέπω γύρω, είναι μάλλον αδικαιολόγητες.

Αντίθετα με την βάση τού -μέχρι σήμερα- κόμματός του, ευχαριστημένος πρέπει να αισθάνεται και ο Σαμαράς, μιας και ξέρει πως έσωσε ό,τι ήταν ανθρωπίνως δυνατόν να σωθεί. Εντάξει, έφαγε την σκόνη τού Τσίπρα αλλά δεν έφαγε στο κεφάλι τις διψήφιες διαφορές που είχαν φάει πρωτύτερα ο Ράλλης και ο ανηψιός Καραμανλής (το ότι εκείνοι τις είχαν φάει από Παπανδρέου κι όχι από Τσίπρες ας μη το συζητήσουμε τώρα). Όμως, το ποσοστό που μάζεψε τελικά, φτάνει για να μη στείλει την Νέα Δημοκρατία στο "χρονοντούλαπο της ιστορίας". Όσο για τον εσωκομματικό πόλεμο, ο οποίος έχει ήδη ξεσπάσει (μέχρι κι ο Βουλγαράκης ξετσουτσούνισε), τον περίμενε και πρέπει να είναι προετοιμασμένος. Δεν ήταν μυστικό ότι πολλοί πρόσμεναν πώς και πώς την χτεσινή ήττα για να του την πέσουν. Εδώ, ο Μητσοτάκουλας κόντεψε να πάθει έμφραγμα από την χαρά του και τον τρέχανε στα νοσοκομεία...

Η τρίτη θέση τής φασιστοναζιστικής Χρυσής Αυγής αλλά και το ποσοστό της ήταν λίγο-πολύ αναμενόμενα. Δεν μας εκπλήσσει η απόδειξη ότι ένας στους δεκαπέντε έλληνες είναι φασίστας. Το ξέραμε. Και λέμε κι ευτυχώς που δεν πήραν παραπάνω. Με τόσους ηλίθιους και τόσους φασιστικής νοοτροπίας συνανθρώπους μας γύρω, δικαιούμαστε να πιστεύουμε πως πολλοί απ' αυτούς έχουν βρει στέγη και σε άλλα κόμματα.

Ο Σταύραξ έμεινε με τα μεγάλα λόγια. Κάποτε είχε δηλώσει πως με 5% πας σπίτι σου. Τώρα είναι καιρός να μας πει τι κάνεις με 6%. Πάντως, εγγυητής οποιουδήποτε πράγματος δεν γίνεσαι. Κι όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα, ούτε καν Πέπε Γκρίλλο δεν μπορείς να γίνεις. Άσε δε που, με τόση... φελλοσύνη μαζεμένη, στοιχηματίζω δυο μισθούς ότι το Ποτάμι θα ακολουθήσει πορεία αντίστοιχη μ' εκείνη την μεγαλειώδη πορεία τής αλησμόνητης Πολιτικής Άνοιξης.

Το Κ.Κ.Ε. πήρε βαθειά ανάσα ανακούφισης. Με τον δικομματισμό να επιστρέφει δριμύτατος, είναι μάλλον αξιοθαύμαστο ότι αύξησε την επίδοση του 2012 και μάζεψε περίπου όσες ψήφους είχε συγκεντρώσει πέρυσι στις ευρωεκλογές. Μάλιστα δε, στον Περισσό πρέπει να αισθάνονται διπλά ευχαριστημένοι: με τους 15 βουλευτές που θα διαθέτει το κόμμα στην νέα βουλή, θα μπορεί να κάνει κάμποσο παιχνίδι μόνο του, δίχως να χρειάζεται βοήθειες από τρίτους.

Απόλυτη (σχεδόν) δικαίωση για τον Καμμένο και τους Ανεξάρτητους Έλληνές του, αφού πολλοί τους έβλεπαν εκτός βουλής μέχρι τις παραμονές των εκλογών. Παρά την αιμορραγία από τις διαγραφές και τις αποχωρήσεις (πολλές από τις οποίες πρόσφατες) στελεχών τους, οι ΑνΕλ κατάφεραν όχι μόνο να σταθούν αξιοπρεπώς και να μπουν με σχετική άνεση στην βουλή αλλά φιλοδοξούν να παίξουν και ρόλο ρυθμιστή στο νέο κοινοβούλιο. Κάτι ήξεραν οι εταιρείες στοιχημάτων που δεν καλοπλήρωναν το στοίχημα πως οι ΑνΕλ θα μπουν στην βουλή. Κάτι που δεν κατάφεραν να ανακαλύψουν οι εταιρείες δημοσκοπήσεων...

Σκέτη γλύκα για όλους το αποτέλεσμα του ΠαΣοΚ, εκτός βέβαια από τους αθεράπευτους πασόκους. Ο Βενιζέλος, σκασμένος από το στραπάτσο, τα έβαλε με τους πάντες και τα πάντα, με λυτούς και με δεμένους. Του έφταιξε μέχρι και η βλακεία των ψηφοφόρων, οι οποίοι δεν κατάλαβαν το τεράστιο έργο ευθύνης που έχει επιτελέσει αυτό το κακέκτυπο κόμματος του οποίου ηγείται. Κυρίως, όμως, του έφταιξε ο Γιώργος, στον οποίο φορτώνει ως και την ευθύνη για το ότι η Χρυσή Αυγή βγήκε τρίτο κόμμα! Προφανώς, δεν καταλαβαίνει ότι η συντριπτική πλειοψηφία των ψηφοφόρων τού Γιώργου δεν θα ψήφιζαν το σημερινό ΠαΣοΚ ούτε με σφαίρες. Τελικά, για τον Βενιζέλο, μόνο ο Βενιζέλος δεν φταίει που το κόμμα έχασε σχεδόν 40 μονάδες σε 5 χρόνια. Ομολογώ ότι περιμένω με ιδιαίτερο ενδιαφέρον το συνέδριο που προανήγγειλε χτες ο Βαγγέλης. Θέλω να δω πόσα και ποια κεφάλια θα μείνουν στην θέση τους.

Το ΚιΔηΣο του Γιώργου απέτυχε. Και, μάλιστα, παταγωδώς. Πρώτον, δεν κατάφερε να μπει στην βουλή. Δεύτερον, δεν κατάφερε να διαλύσει το κόμμα τού Βενιζέλου (τουλάχιστον, όχι ακόμη). Τρίτον, αν και έκοψε την απόλυτη αυτοδυναμία τού Αλέξη, δεν κατάφερε να μεταστρέψει αρκετούς από εκείνους τους πασόκους που είχαν ήδη στραφεί στον ΣυΡιζΑ. Τέταρτον, έδωσε δικαίωμα στους μέχρι χτες "συντρόφους" να τους αντιμετωπίζουν ως διασπαστές. Φτάνουν αυτά; Τώρα, οι "δημοκράτες σοσιαλιστές" ετοιμάζονται για συνέδριο αλλά δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι θα φτάσουν ως εκεί (τουλάχιστον όλοι).

Κατά τα άλλα, Λεβέντης (Ένωση Κεντρώων) και Γκλέτσος (Τελεία) σημείωσαν εξαιρετικές επιδόσεις που μας άφησαν μ' ανοιχτό το στόμα, η ΑντΑρΣυΑ έμεινε στα ίδια ρηχά νερά (αν και σχεδόν διπλασίασε τις ψήφους της σε σχέση με το 2012), η συνεργασία του μ-λ με το Μ-Λ πέρασε άλλη μια φορά απαρατήρητη, ο Καρατζαφέρης φαίνεται πως τελείωσε οριστικά την σταδιοδρομία του ως αρχηγός κόμματος, η Δημοκρατική Αριστερά κατέληξε στον σκουπιδοντενεκέ τής ιστορίας όπου ήταν η θέση της ενώ βρέθηκαν και 32 ψηφοφόροι που, πάνω στην απελπισία τους, στήριξαν με την ψήφο τους το ανανεωτικό κόμμα "Χαρίζω χρέη, χαρίζω οικόπεδα...".

Δεν μπορώ να κλείσω το σημερινό σημείωμα δίχως να απευθύνω συγχαρητήρια στον τηλεοπτικό Άλφα, για το ημίωρο αφιέρωμά του στην Γιάννα Δασκαλάκη-Φαζάκη-Παρθένη-Αγγελοπούλου, η οποία μίλησε με απλή, κατανοητή και λαϊκή γλώσσα για όλους και για όλα. Ο στιβαρός λόγος τής "μεγάλης κυρίας" και η άνεση με την οποία απάντησε στις αιχμηρές ερωτήσεις τής Στάη και του Σρώυτερ. Ήταν μια όαση στην χτεσινή τηλεοπτική ξεραΐλα.

Απαραίτητη διευκρίνηση: Χτες, παρακολούθησα (όσο παρακολούθησα) τις εκλογικές εκπομπές των καναλιών όχι από την τηλεόραση αλλά από τον υπολογιστή μου. Δεν ξέρω γιατί αλλά δύσκολα πετάς τασάκι σε υπολογιστή...

Σημείωση: Αν δεν πήρατε στα σοβαρά τα συγχαρητήρια που έδωσα στον Άλφα, καλά κάνατε.

Δεν υπάρχουν σχόλια: