To Cogito ergo sum συλλογάται λέφτερα και στο ηλεκτρονικό περιοδικό Ατέχνως.
Πνευματικά δικαιώματα δεν υπάρχουν. Οι ιδέες πρέπει να κυκλοφορούν ελεύθερα. Άρα, η αντιγραφή επιτρέπεται.

Η γλώσσα κόκκαλα τσακίζει

(...) ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα κι ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό κι ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η δικαιοσύνη και ο νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί το σύννεφο που περνάει, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά αν γίνεται μέρα και με τα μάτια ανοιχτά. Και τελικά, για να ολοκληρωθούν οι ιδιωτικοποιήσεις, ας ιδιωτικοποιηθούν και τα κράτη, παραδίδοντας για κάποιο χρονικό διάστημα την εκμετάλλευσή τους σε ιδιωτικές εταιρείες, που θα λειτουργούν σε καθεστώς διεθνούς ανταγωνισμού. Εκεί βρίσκεται η σωτηρία τού κόσμου...

Και τώρα, ας ιδιωτικοποιηθεί επίσης και η πουτάνα που τους γέννησε όλους.


[Ζοζέ Σαραμάγκου, "Τετράδια του Λαντσαρότε - Ημερολόγιο ΙΙΙ, 1993-1995" - Μετάφραση από τα πορτογαλικά: Cogito ergo sum]

20 Ιουλίου 2012

Ο χαμένος κόσμος του κομμουνισμού: (ιδ) η ουγγρική ελευθερία

Η Ουγγαρία, ως γνωστόν, είναι μία από τις πρώην σοσιαλιστικές χώρες, οι οποίες κάπου εκεί στα τέλη τής δεκαετίας τού 1980 αποτίναξαν τον κομμουνιστικό ζυγό και απέκτησαν την ελευθερία τους.

Πράγματι, ο μαγυάρικος λαός υπέφερε τα πάνδεινα από τον επάρατο κομμουνισμό. Βέβαια, δεν αντιμετώπιζε ορισμένα από τα μικροπροβλήματα που ταλαιπωρούν την δύση. Για παράδειγμα, δεν ήξερε τι σημαίνει η λέξη "ανεργία", δεν σκεφτόταν πώς θα επιβιώσει στα γεράματά του, δεν σκοτιζόταν για το πώς θα σπουδάσει τα παιδιά του, δεν ανησυχούσε για το τι θα κάνει αν αρρωστήσει, δεν αντιμετώπιζε πρόβλημα στέγασης κλπ. Βλέπετε, ο κομμουνισμός, στην προσπάθειά του να εκμαυλίσει τις ανθρώπινες συνειδήσεις, είχε σκαρφιστεί μια ωραιότατη παγίδα: πρόσφερε στον κόσμο εργασία, κοινωνική ασφάλιση, δωρεάν παιδεία και υγεία καθώς και τζάμπα ή πάμφθηνες κοινωνικές παροχές, προκειμένου να τους πείσει ότι ο κομμουνισμός είναι ωραίο πράγμα.

Όμως, ο λαός ήξερε την αλήθεια. Π.χ. τα σούπερ-μάρκετ ήσαν άδεια, οι τσίκλες και τα προφυλακτικά με γεύση φράουλα ήσαν ανύπαρκτα ενώ μπλουτζήν δεν υπήρχαν ούτε για δείγμα. Επίσης, έπρεπε να βολευτούν με κάτι Λάντα, κάτι Τράμπαντ και και κάτι Μόσκβιτς, μιας και οι κομμουνιστές ηγέτες δεν επέτρεπαν την απόκτηση Μερσεντέδων και ΜπεΕμΒέδων. Και, βέβαια, μη ξεχνάμε ότι ο κάθε τουρίστας μπορούσε να πηδήξει την ωραιότερη μαγυαροπούλα με αντάλλαγμα ένα ζευγάρι νάυλον κάλτσες. Αυτά έχουν αποδειχτεί από εμπεριστατωμένες αμερικανικές αναλύσεις και δεν επιδέχονται αμφισβητήσεως.

Ευτυχώς, όμως, το τείχος τού αίσχους γκρεμίστηκε, ο κομμουνισμός νικήθηκε και η Ουγγαρία απέκτησε και πάλι την ελευθερία που της είχαν στερήσει ο Στάλιν και η παρέα του. Έτσι, σήμερα ο μαγυάρικος λαός, μετά από είκοσι τόσα χρόνια γνήσιας δημοκρατίας, έχει την ευτυχία να απολαμβάνει τα δώρα αυτής της δημοκρατικής ελευθερίας. Το τελευταίο απ' αυτά τα δώρα είναι ο πρόσφατος εργατικός νόμος τής χώρας, ο οποίος προβλέπει, μεταξύ άλλων:

- Κατάργηση όλων των περιορισμών επί των απολύσεων, ώστε οι πάντες (δημόσιο και ιδιώτες) να μπορούν να απολύουν τους πάντες ελεύθερα. Φυσικά, στον καινούργιο νόμο δεν υπάρχουν εξαιρέσεις που θυμίζουν κομμουνισμό, π.χ. δεν υπάρχει καμμία προστασία εγκύων, λεχώνων, σπουδαστών ή ατόμων που πλησιάζουν την ηλικία συνταξιοδότησης. Τέτοιος προστατευτισμός μόνο σε κομμουνιστικά καθεστώτα ταιριάζει ενώ η δημοκρατία πρέπει να εμφορείται από απόλυτη ελευθερία!

- Κατάργηση των διατάξεων περί υποχρεωτικής ετήσιας άδειας. Κάθε εργοδότης είναι απολύτως ελεύθερος να αποφασίσει όχι μόνο πόσες μέρες αδείας θα χορηγήσει στο προσωπικό του αλλά και αν θα χορηγήσει άδειες ή όχι. Πού ήξεραν τέτοια ελευθερία οι κομμουνιστές;

- Μείωση της αποζημίωσης επί των απολύσεων. Κανονικά, θα έπρεπε να καταργηθούν τελείως οι αποζημιώσεις αλλά, σε αντάλλαγμα, ο καινούργιος νόμος θεσπίζει αποζημίωση που θα πρέπει να καταβάλει ο απολυόμενος αν ο εργοδότης του αποδείξει ότι έχει υποστεί ζημιά από την συμπεριφορά τού απολυομένου. Αυτό θα πει ίση αντιμετώπιση απέναντι στον νόμο!

- Κατάργηση των δικαιωμάτων των συνδικάτων. Στο εξής, τα συνδικάτα δεν θα μπορούν να εκπροσωπούν τους εργαζομένους σε δικαστήρια και αρχές ούτε να διαπραγματεύονται με τον οποιονδήποτε για λογαριασμό τους. Θα μπορούν, όμως, να διοργανώνουν εκδρομές, να στήνουν θεατρικές παραστάσεις κλπ. Τυχεροί οι ούγγροι! Κανένα συνδικάτο δεν πρόκειται να τους κλείσει εργοστάσιο, όπως έκαναν τα ελληνικά συνδικάτα κάποτε με την Πιρέλλι και την Γκουντγίαρ ή όπως κάνουν ακόμη και σήμερα με την Χαλυβουργική!

- Θέσπιση τριακοσίων ωρών υποχρεωτικής υπερωρίας ετησίως, κατανεμημένων κατά την κρίση τού εργοδότη. Γι' αυτές τις υπερωρίες ο εργοδότης δεν υποχρεούται να πληρώσει τίποτε περισσότερο από τον κανονικά καταβαλλόμενο μισθό αλλά μπορεί, αν θέλει, να χορηγήσει κάποια "ρεπό", αν κρίνει ότι οι εργαζόμενοι παρακουράστηκαν από την υπερωριακή απασχόληση. Αν θέλει! Είπαμε, όλα είναι απολύτως ελεύθερα!

- Κατάργηση των αναχρονιστικών καμμουνιστικών καταλοίπων των εθνικών ή γενικών συμβάσεων εργασίας. Κάθε εργαζόμενος και κάθε εργοδότης είναι πλέον απολύτως ελεύθεροι να διαπραγματευτούν τετ-α-τετ την αμοιβή τής παρεχόμενης εργασίας. Έτσι, οι εργαζόμενοι αποδεσμεύονται από τα ασφυκτικά πλαίσια των "κατώτερων μισθών" και μπορούν να διεκδικήσουν μισθούς δυο και τριών χιλιάδων ευρώ. Αδιανόητα πράγματα επί κομμουνισμού, έτσι;


Φυσικά, ο κόσμος αγκάλιασε τον καινούργιο νόμο από την πρώτη μέρα. Άλλωστε, τα είκοσι τόσα χρόνια ελευθερίας είχαν καλλιεργήσει κατάλληλα το έδαφος. Θέλετε απόδειξη; Την χρονιά που νικήθηκε ο κομμουνισμός, το 83% των εργαζομένων (3,9 εκατομμύρια άνθρωποι) ήσαν οργανωμένοι στα εργατικά τους συνδικάτα, ενώ σήμερα μόλις το 15% των εργαζομένων (λιγώτεροι από 500 χιλιάδες) είναι γραμμένοι σε κάποιο συνδικάτο.

Όλα καλά, λοιπόν. Με τόση ελευθερία, ποιός αναπολεί άραγε τον χαμένο κόσμο τού κομμουνισμού;


Πηγές
(α) Ξένες δημοσιεύσεις: "Labour affairs Hungary", "Labour law in Hungary", "Hungary: new labor code passed", "New labor code in Hungary", "Insight to the new hungarian labour code".
(β) Ελληνικές δημοσιεύσεις: "Ουγγαρία: μεγάλη αντικυβερνητική διαδήλωση με αφορμή το νέο συντηρητικό σύνταγμα", "Ουγγαρία: επιβάλλουν απάνθρωπα μέτρα στους εργαζόμενους", "Ουγγαρία: ολομέτωπη επίθεση στα εργατικά δικαιώματα"

16 σχόλια:

spiral architect είπε...

Βάλε και κάνα λινκ ...

Παναγιώτης είπε...

Καλησπέρα, θα ήταν δύσκολο να έχουμε και κάποια πηγή για περισσότερες πληροφορίες?

Ευχαριστώ, Παναγιώτης

Teddy είπε...

Η -αδικαιολόγητη- παράλειψη συμπληρώθηκε.

Ευχαριστώ και για την σωστότατη υπόδειξη αλλά και για την απόδειξη ότι τούτο το ιστολόγιο δεν ταιριάζει σε μη σκεπτόμενους αναγνώστες που καταπίνουν αμάσητο ό,τι τους σερβίρεται.

spiral architect είπε...

Ελα ντε που - φρονώ ότι - είμαστε μειοψηφία!
(οι σκεπτόμενοι)

Ανώνυμος είπε...

Ο σοβιετικισμος ομως εμοιαζε με σκλαβια. Τι προοπτικες αφηνε στον ανθρωπο να ταξιδεψει, να ονειρευτει οτι θα αλλαξει τον κοσμο. Εμοιαζε, ηταν δικτατορια. Για αυτο παρολη την σημερινη σπανη, φτωχια και μιζερια, δεν ειδα καμια δημοσκοπηση οπου το 90% των ουγγρων να θελει να γυρισει πισω σε ενα καθεστως οπου του εκοβε το δικαιωμα στο ονειρο.

Ονειρο Vs υλικα αγαθα/ψαρακια στην γυαλλα, σημειωσατε 1

μμ

Teddy είπε...

Να υποθέσω ότι η σημερινή κατάσταση δίνει δικαίωμα στο όνειρο; Έτσι όπως ονειρεύεται, δηλαδή, και η νέα γενιά των ελληνόπουλων; Μάλιστα.

Πάντως, ομολογώ ότι πολύ θα ήθελα να δω μια δημοσκόπηση σε μια πρώην κομμουνιστική χώρα, όπου να ερωτώνται ΜΟΝΟ ΟΙ ΑΝΩ ΤΩΝ 50 ΕΤΩΝ αν σήμερα περνάνε καλύτερα σε σχέση με την εποχή τού κομμουνισμού. Και βάζω όριο τα 50 χρόνια, επειδή οι γνώσεις των νεωτέρων δεν οφείλονται σε προσωπική πείρα αλλά σε...δημοκρατική κατήχηση. Τι λες; Δεν θα 'χε πλάκα το αποτέλεσμα;

Ανώνυμος είπε...

Αυτο που κανεις ειναι να περνεις ορισμενους οικονομικους δεικτες, μονο και μονο επειδη ειναι μετρησιμοι για να εκτιμησεις πραγματα που δεν μετριονται, ομως δημιουργουν αποτελεσματα. Ο σοβιετικισμος ηταν δικτατορια και ευτυχως οι ανθρωποι ποθουν την ελευθερια παρα το στομαχι τους γεματο. Ενα αναλογο επιχειρημα με το δικο σας, φερνουν οι νοσταλγοι της εφταετιας (σχεδον μηδενικο δημοσιο χρεος) σαν αντισταθμισμα της κοινωνικης καταπιεσης που υπηρχε. Το θεωρω χυδαιο επιχειρημα και αποκαλυπτικο της ουτοπιας που κατεργαζεται ο καθεις.

Επιτελους, ας αφησουμε πισω την σοβιετικη εκδοχη του κομμουνισμου, εχει κανει στην κομμουνιστικη υποθεση ζημια στον τομεα οπου επρεπε να στεκει αγερωχη: στον τομεα της Ηθικης Ανωτεροτητας, στον τομεα της ΑΡΕΤΗΣ.

μμ

stelth είπε...

μια και είπατε για δημοσκοπήσεις http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=206091

Ανώνυμος είπε...

το δημοσιευμα σου ειναι για την ρουμανια, ειναι προ 2 χρονια, δεν εχει λινκ σε πρωτογενη πηγη, δλδ την δημοσκοπηση, και κυριως προερχεται απο την Ελευθεροτυπια, γνωστη για τις διαστρευλωσεις της πασοκικη φυλλαδα. (το μονο που αξιζε στην Ε ηταν ο Ιος, και αυτος κοπηκε στην πορεια). Αλλα και χωρις αυτα, τα ευρηματα της δημοσκοπησης. μαλλον αντανακλουν μια νοσταλγια για τα περασμενα και παρα επιλογη.

ΕΡΩΤΗΣΗ: ΠΟΣΟ ΠΟΣΟΣΤΟ ΠΗΡΑΝ ΣΤΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΑ ΜΑΡΞΙΣΤΙΚΑ ΛΕΝΙΝΙΣΤΙΚΑ ΣΤΑΛΙΝΙΣΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ-http://en.wikipedia.org/wiki/Romanian_presidential_election,_2009 (ΠΑΤΟΣ)

μμ

υγ-κακια: εχουμε δημοσκοπησεις τον καιρο του "κομμουνιστη" ηγετη και συνεργατη της ΕΣΣΔ Τσαουσεσκου;

Teddy είπε...

Αγαπητέ "Ανώνυμε",

δεν θέλω να κριτικάρω τις απόψεις σου (μακρυά από μένα ο ρόλος τού κριτή!). Απλώς, θέλω να σημειώσω ότι τα κομμουνιστικά κόμματα σε επτά "δημοκρατικές" χώρες τής Ευρωπαϊκής Ένωσης (Εσθονία, Λετονία, Λιθουανία, Ρουμανία, Ουγγαρία, Πολωνία, Τσεχία) είτε είναι απαγορευμένα από το σύνταγμά τους είτε αντιμετωπίζουν σοβαρώτατα προβλήματα στην δράση τους.

Συνεπώς, οποιαδήποτε αποτελέσματα εκλογών σ' αυτές τις χώρες είναι απολύτως μη ενδεικτικά. Δεν συμφωνείς;

Παράλληλα, αναρωτιέμαι γιατί δεν μπορώ να αναφερθώ σε μια δημοσκόπηση που έγινε πριν δυο χρόνια αλλά μπορώ να λάβω υπ' όψη μου αποτελέσματα εκλογών που έγιναν πριν τρία χρόνια...

Τέλος, τί σημαίνει ότι "τα ευρηματα της δημοσκοπησης. μαλλον αντανακλουν μια νοσταλγια για τα περασμενα παρα επιλογη"; Δηλαδή, μ' άρεσε εκείνη η εποχή αλλά δεν θέλω να ξανάρθει; Ανώμαλος είμαι ή σχιζοφρενής;

Φιλικά (και χωρίς κακία!)

Ανώνυμος είπε...

Εννοειται πως ειναι χωρις κακια αυτα που λες, αλλωστε δεν ειναι και τοσο αιχμηρα οσο θα μπορουσανε να ειναι. Λοιπον, αρχιζοντας απο το τελος:

α)ουτε ανωμαλος ουτε σχιζο, απλως αναπολεις τα χρονια της νιοτης.

β)Οι δημοσοσκοπησεις ειναι οι περισσοτερες αερας κουπανιστος, ιδιως αν δεν ξερεις πως εγιναν οι ερωτησεις, τι δειγμα ειχε κτλ, και η αναφορα της Ε μαλλον χαιδευε τα αυτα των αναγνωστων της. Ενω τα αποτελεσματα εκλογων, ειναι fact.

γ)Α, δλδ επειδη ειναι απαγορευμενα και εχουν προβληματα με τον νομο, για αυτο οσοι θελουν επιστροφη στον κομμουνισμο ψηφιζουν ΕΕ και νεοφιλελευθερους. Ειναι η αμεσως επομενη επιλογη!

Ας μην κοροιδευουμε πρωτα τους εαυτους μας, ας ειμαστε οσο το δυνατον εμεις πιο αυστηροι προς τον εαυτο μας, ετσι ωστε τα σχολια των αλλων να ειναι χαδακια.

μμ

6933 είπε...

Καλημέρα
Για τον χαμένο κόσμο του κομμουνισμού και κατ' επέκταση της χαμένης Ουγγρικής ελευθερίας διάβασε το παρά κάτω:
Άποψή μου είναι ότι και τα δύο συστήματα απέτυχαν παταγωδώς ......
Το μεν Κομμουνιστικό σύστημα, με την ''επένδυση της ισότητας'' κατάργησε φασιστικά το δικαίωμα της ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑΣ που έχει ο κάθε ζωντανός οργανισμός που βρίσκεται στην γη ......
Το δε Καπιταλιστικό σύστημα, με την ΄΄επένδυση της ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑΣ'' κατάργησε το δικαίωμα της ανθρωπιάς ..........
Να είσαι σίγουρος ότι αν επικρατούσε ο κομμουνισμός στο επίπεδο που έχει επικρατήσει ο καπιταλισμός η μόνη διαφορά που θα υπήρχε στους Σύγχρονους Σκλάβους του Ντουμπάι θα ήταν στις τουαλέτες και στην τροφή, Αλλά θα ήταν όμως Σκλάβοι διότι δεν θα είχαν το δικαίωμα της ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑΣ........

Η αλήθεια είναι ότι το ανθρώπινο γένος με την ευφυΐα που ανέπτυξε στο πέρασμα των χιλιάδων χρόνων η εξέλιξη αυτής (της ευφυΐας) ήταν πρωτίστως για την προσωπική του ασφάλεια και μετά για τους άλλους εφ΄ όσον φυσικά οι ασφάλεια των άλλων εξυπηρετούσε πρωτίστως την προσωπική του ασφάλεια !!

Οπότε για μένα πρέπει να συνυπάρχουν τα παρά κάτω για μία ΑΝΕΚΤΗ κοινωνία ανθρώπων :

1. Παν μέτρο άριστον
2. Παν μέτρο άριστον
Μπορεί κάποιος να σου πει όχι Παν μέτρο άριστον αλλά, Μέτρο άριστον
Αν τότε δεχθείς το Μέτρο άριστον, τότε θα το εφαρμόζεις επιλεκτικά .... Συνεχίζω λοιπόν :
3. Παν μέτρο άριστον
4. Παν μέτρο άριστον

Teddy είπε...

@ 6933

Γιατί μπερδεύεις την διαφορετικότητα με την ισότητα; Μπορεί η κομμουνιστική διακυβέρνηση να έκανε λάθη (και μερικά, μάλιστα, να ήσαν μεγάλα) αλλά πότε κατάργησε την διαφορετικότητα; Και να ήθελε, δηλαδή, πώς θα μπορούσε να το κάνει; Πώς θα μπορούσε να εξομοιώσει π.χ. τον κάτοικο της ανατολικής Σιβηρίας με τον κάτοικο του Λένινγκραντ; Ή τον Μπούμπκα με έναν ανάπηρο δίχως πόδια; Ή την Πλιτσέσκαγια με έναν υπάλληλο ληξιαρχείου;

Δεν μπορούσε, λοιπόν, να καταργήσει την διαφορετικότητα και δεν το έκανε. Μπορούσε, όμως, να αντιμετωπίζει όλους τους ανθρώπους ως ίσους. Μπορούσε, δηλαδή, να στείλει δασκάλους και στο Λένινγκραντ και στο Βλαδιβοστόκ. Μπορούσε να εξασφαλίσει σπουδές, δουλειά, σπίτι κλπ και στο παιδί του μοσχοβίτη και στο παιδί οποιουδήποτε χωρικού. Μπορούσε να βοηθήσει τον Μπούμπκα στο άθλημά του αλλά και τον ανάπηρο να γίνει ζωγράφος. Μπορούσε να περιθάλψει σε κρεββάτι νοσοκομείου και την Πλιτσέσκαγια και τον υπάλληλο του ληξιαρχείου. Αυτά τα μπορούσε και τα έκανε.

Με δυο λόγια: Στον κομμουνισμό είμαστε όλοι ίσοι αν και διαφορετικοί μεταξύ μας. Στον καπιταλισμό δεν υπάρχει ισότητα. Τόσο απλό.

ΥΓ: Για να προλάβω ενστάσεις, να ξεκαθαρίσω ότι μεταξύ πλούσιου και φτωχού δεν υπάρχει διαφορετικότητα. Υπάρχει ανισότητα.

Ανώνυμος είπε...

JK
Χαίρομαι που γίνεται η συζήτηση με μετριοπάθεια.
φίλε teddy και ας είναι παλιό το post σου βλέπω μέχρι και σήμερα γίνεται συζήτηση. Εγώ που προσπαθώ να τηρώ ένα μέτρο όπως το παν μέτρον άριστον του ανώτερου φίλου, θεωρώ πως και ο σοβιετικός κομμουνισμός είχε τρομερά έως τρομακτικά για τον άνθρωπο λάθη, έτσι έχει και ο καπιταλισμός. Ο καπιταλισμός κατ εμε σου δίνει την ελευθερία να μείνεις φτωχός, ενώ ο κομμουνισμός δεν σου δίνει την ελευθερία να ζήσεις φτωχός. πραγματικά πιστεύω το δεύτερο είναι πιο επώδυνο αλλά είναι χάλια και τα δύο. Μια μέση λύση πάντα υπάρχει. Η Ελλάδα έκανε και καπιτα"λιστικά" λάθη, αλλά έχουμε υποφέρει και από κομμουνιστικά λάθη. Σε αντίθεση η σύγχρονη Κίνα κάνει πράξεις κομμουνιστικές σωστές πχ lenovo και καπιταλιστικά σωστές πράξεις πχ Xiaomi. Αν δεν ήταν αυτό το έκτρωμα που λέγεται κίνα, και ήταν μια άλλη μικρότερη χώρα πιστεύω θα ήταν το τέλειο σύστημα. Τώρα δυστυχώς έχει κομμουνισμό με καπιταλιστικους μισθούς. Χαίρομαι για τη συζήτηση

Γιωτης είπε...

Πολυ καλο το αρθρο καθως και ο διαλογος χωρις βρυσιες και ειρωνιες απο τους διαφωνουντες. Αυτο σημαινει ελπιδα.

Γιωτης είπε...

Μια διορθωση.Το βρισια με ι.