To Cogito ergo sum συλλογάται λέφτερα και στο ηλεκτρονικό περιοδικό Ατέχνως.

Η γλώσσα κόκκαλα τσακίζει

(...) ας ιδιωτικοποιηθούν τα πάντα, ας ιδιωτικοποιηθεί η θάλασσα κι ο ουρανός, ας ιδιωτικοποιηθεί το νερό κι ο αέρας, ας ιδιωτικοποιηθεί η δικαιοσύνη και ο νόμος, ας ιδιωτικοποιηθεί το σύννεφο που περνάει, ας ιδιωτικοποιηθεί το όνειρο, ειδικά αν γίνεται μέρα και με τα μάτια ανοιχτά. Και τελικά, για να ολοκληρωθούν οι ιδιωτικοποιήσεις, ας ιδιωτικοποιηθούν και τα κράτη, παραδίδοντας για κάποιο χρονικό διάστημα την εκμετάλλευσή τους σε ιδιωτικές εταιρείες, που θα λειτουργούν σε καθεστώς διεθνούς ανταγωνισμού. Εκεί βρίσκεται η σωτηρία τού κόσμου...

Και τώρα, ας ιδιωτικοποιηθεί επίσης και η πουτάνα που τους γέννησε όλους.


[Ζοζέ Σαραμάγκου, "Τετράδια του Λαντσαρότε - Ημερολόγιο ΙΙΙ, 1993-1995" - Μετάφραση από τα πορτογαλικά: Cogito ergo sum]

31 Μαΐου 2010

Βιοκαύσιμα: η "οικολογική" απάτη

Συνεχίζουμε την προσπάθεια να βρούμε απαντήσεις στο ερώτημα το οποίο διατυπώνεται στο προηγούμενο σημείωμα: πού οφείλεται όλη αυτή η "περιβαλλοντική τρομοκρατία" και η κινδυνολογία περί κλιματικής καταστροφής. Ήδη εξετάσαμε μερικά ενδιαφέροντα στοιχεία. Σήμερα, ας δούμε τι συμβαίνει με τα βιοκαύσιμα.

Στις 27 Μαρτίου δημοσιεύθηκε στο περιοδικό "Time" ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο του Μάικλ Γκρύνβαλντ με τίτλο "The Clean Energy Scam" (Η Απάτη της Καθαρής Ενέργειας). Ο συντάκτης διατυπώνει καθαρά την άποψη ότι "τα βιοκαύσιμα έχουν γίνει η εμπροσθοφυλακή τής πράσινης επανάστασης, ο σύγχρονος τρόπος για πολιτικούς κι επιχειρήσεις να δείξουν ότι αντιμετωπίζουν σοβαρά την εξεύρεση εναλλακτικών πηγών ενέργειας και την διαδικασία μείωσης της υπερθέρμανσης του πλανήτη".

Αυτή είναι η "σημαία" (δηλαδή, το πρόσχημα) υπό την οποία (α) οι ΗΠΑ τετραπλασίασαν την παραγωγή αιθανόλης την τελευταία δεκαετία, (β) η Ευρώπη ετοιμάζεται να ακολουθήσει στήνοντας το σχετικό νομοθετικό πλαίσιο και (γ) ξηλώνονται τα δάση του Αμαζονίου προκειμένου να στηθούν φυτείες καλαμποκιού από το οποίο παράγεται αιθανόλη. Το άρθρο του Γκρύνβαλντ περιγράφει πώς καταστρέφεται ο Αμαζόνιος προς χάριν του...περιβάλλοντος και συμπληρώνει χαρακτηριστικά:

"Η παγκόσμια επένδυση σε βιοκαύσιμα αυξήθηκε από 5 δις δολλάρια το 1995 σε 38 δις το 2005 και αναμένεται να φτάσει τα 100 δις μέχρι το τέλος του 2010, χάρη σε επενδυτές όπως ο Ρίτσαρντ Μπράνσον (σημείωση δική μου: ο ιδιοκτήτης της Virgin) και ο Τζωρτζ Σόρος, η General Electric και η BP, η Ford και η Shell, η Cargill και η Carlyle Group (σημείωση δική μου: κολοσσοί που παράγουν ό,τι μπορεί να φανταστεί κανείς, από συμπληρώματα διατροφής μέχρι βιοκαύσιμα)."

Ακόμα πιο ενδιαφέρον, όμως, είναι το σημείο όπου ο Γκρύνβαλντ αναφέρεται σε μελέτες οι οποίες διαπιστώνουν ότι η αιθανόλη είναι ακριβώς το αντίθετο από ό,τι προπαγανδίζουν οι υποστηρικτές της! Πραγματικά, τόσο η διαδικασία παραγωγής της όσο και αυτή καθ' εαυτή η χρήση της είναι εξαιρετικά βλαβερές για το περιβάλλον. Το μόνο θετικό που έχει η αιθανόλη είναι ότι η χρήση της διευκολύνει την Δύση να απαλλαγεί από την εξάρτηση του πετρελαίου.

Ας δούμε τώρα ένα άλλο στοιχείο. Η Αϊόβα των ΗΠΑ θεωρείται ο παράδεισος των βιοκαυσίμων. Στο "http://www.energyrefuge.com/" υπάρχει ένα εξαιρετικά κατατοπιστικό άρθρο με τίτλο "Biofuels and Iowa", όπου αναφέρεται ότι στην συγκεκριμένη πολιτεία "έχουν την έδρα τους 28 διυλιστήρια αιθανόλης με συνολική δυνατότητα ετήσιας παραγωγής 1,9 δις γαλλόνια και 13 διυλιστήρια βιοκαυσίμων με συνολική δυνατότητα ετήσιας παραγωγής 260 εκατομμύρια γαλλόνια. 19 ακόμη διυλιστήρια αιθανόλης από καλαμπόκι είναι υπό κατασκευή...". Και να σκεφτείτε ότι το άρθρο δημοσιεύθηκε τον Οκτώβριο του 2007! Αν θέλετε να πάρετε μια ιδέα για το μέγεθος των επενδύσεων που γίνονται ΜΟΝΟ στην Αϊόβα, ρίξτε μια ματιά στην ιστοσελίδα του Συνδέσμου Ανανεώσιμων Καυσίμων Αϊόβας (http://www.iowarfa.org/). Κατόπιν συνυπολογίστε ότι παρόμοιες επενδύσεις γίνονται με γοργούς ρυθμούς σε πολλές άλλες πολιτείες (Γεωργία, Όρεγκον, Τέξας κλπ) χάρη ΚΑΙ σε συμφωνίες στήριξης που μοίρασε αφειδώς η κυβέρνηση Μπους (του ηλιθιότερου) αλλά ΚΑΙ στην υποστήριξη που παρέχει η κυβέρνηση Ομπάμα στην "πράσινη ανάπτυξη".

Τώρα ας σκεφτούμε δυο πράγματα, μήπως βρούμε μερικές από τις απαντήσεις που ψάχνουμε. Πρώτον: όλοι αυτοί νοιάζονται για το περιβάλλον; Δεύτερον: αν η επιστήμη έχει δίκιο να θεωρεί τα βιοκαύσιμα επιβλαβή για το περιβάλλον, όλοι αυτοί θα αφήσουν τις επενδύσεις τους να χαθούν;


Και κάτι τελευταίο για σήμερα. Κατά την συνδιάσκεψη της Κοπεγχάγης, η Κίνα αρνήθηκε να υπογράψει μια δεσμευτική συμφωνία για τον περιορισμό της εκπομπής ρύπων, κατηγορώντας τις χώρες της Δύσης ότι η πίεση που ασκούν για μεγάλη μείωση των ρύπων, αποσκοπεί στην επιβολή ελέγχουν των αναπτυσσομένων οικονομιών (Κίνα, Ινδία, Ρωσία, Βραζιλία, Νότια Αφρική κλπ) και τον περιορισμό της αναπτυξιακής ορμής τους. Μπορεί αυτή η στάση των κινέζων να δυναμίτισε την συνδιάσκεψη αλλά ας αναρωτηθούμε μήπως, τελικά, οι κινέζοι δεν είχαν απόλυτο άδικο...

Δεν τελειώσαμε ακόμη. Αύριο η συνέχεια με ακόμη ωραιότερες καταστάσεις!

Δεν υπάρχουν σχόλια: